DRODZY RODZICE!

Otrzymaliście właśnie wielki dar od losu – własne dziecko. I macie niezwykłą szansę, by wychować je na mądrego i szczęśliwego człowieka.

Przepis na to jest nadzwyczaj prosty:

od urodzenia czytajcie dziecku

20 minut dziennie. Codziennie!

Tak, by pokochało czytanie!

Badania potwierdzają, że głośne czytanie dziecku:

1.      Zaspokaja jego potrzeby emocjonalne: miłości, uwagi, stymulacji,

2.      Buduje mocną więź pomiędzy rodzicem i dzieckiem,

3.      Wspiera rozwój psychiczny dziecka,

4.      Wzmacnia poczucie własnej wartości,

5.      Uczy poprawnego języka, rozwija zasób słów, daje swobodę w mówieniu,

6.      ćwiczy pamięć,

7.      Uczy samodzielnego myślenia: logicznego, przyczynowo-skutkowego, krytycznego,

8.      Rozwija wyobraźnię,

9.      Poprawia koncentrację,

10.   Przygotowuje do samodzielnego czytania i pisania,

11.   Przynosi ogromną wiedzę ogólną, daje dostęp do informacji na każdy temat,

12.   Ułatwia naukę i pomaga odnieść sukces w szkole,

13.   Uczy odróżniania dobra od zła, rozwija wrażliwość moralną,

14.   Jest znakomitą rozrywką; rozwija poczucie humoru,

15.   Zapobiega uzależnieniu od telewizji, komputera i gadżetów elektronicznych,

16.   Chroni dziecko przed zagrożeniami ze strony kultury masowej,

17.   Jest zdrową ucieczką od nudy i niepowodzeń,

18.   Przeciwdziała demoralizacji i przemocy,

19.   Daje dostęp do życia, myśli i dzieł największych ludzi różnych epok,

20.   Kształtuje na całe życie nawyk czytania i poszerzania wiedzy.

Drodzy Rodzice!

Język jest podstawowym narzędziem myślenia, komunikacji z ludźmi, zdobywania wiedzy i udziału w kulturze, zatem sprawność językowa będzie mieć ogromny wpływ na sukces szkolny i życiowy Waszego dziecka.

Zanim zacznie ono mówić, musi się dobrze osłuchać z poprawnym językiem

– mówionym i pisanym.

Pierwszy okres życia to najważniejszy czas na naukę mowy. Specjaliści twierdzą, że dla osiągnięcia w czymś biegłości potrzeby 10 tysięcy godzin praktyki. Dajcie swemu dziecku szansę praktykowania mowy, codziennie czytając mu i rozmawiając z nim w taki sposób, by widziało Waszą twarz, wyraźnie słyszało słowa, dostrzegało Waszą mimikę i gesty.

Nauka języka wymaga zaangażowania emocjonalnego i bezpośredniej interakcji z żywą osobą, dlatego nie można go przyswoić z telewizji, komputera czy z płyty.

Wielokrotnie czytajcie dziecku wierszyki – rym i rytm to świetny budulec pamięci. Gdy dziecko zaciekawią ilustracje, objaśniajcie mu je i zachęcajcie do mówienia. Niech pokazuje i nazywa przedmioty na obrazkach. Rozmawiajcie dużo z dzieckiem, opisujcie mu każdą swą czynność, na przykład gotowanie. Śpiewajcie dziecku piosenki. Bawcie się z nim, przytulajcie je, róbcie mu palcami „masażyki” na ciele – wszystko to znakomicie wpływa na jego rozwój.

Drodzy Rodzice! Jeśli chcecie wychować zdrowe emocjonalnie i radosne dziecko, zaspokajajcie jego ważne potrzeby: naturalnego karmienia, fizycznej bliskości z najbliższymi, potrzebę ruchu, odkryć i własnych doświadczeń, naturalnej stymulacji zmysłów poprzez swobodną zabawę. Pamiętajcie jednak, że nadmiar bodźców wywołuje stres, a stres blokuje rozwój, utrudnia naukę, obniża odporność. Z tego powodu warto oszczędzić małym dzieciom stresów, zwłaszcza związanych ze sztucznym przyspieszaniem ich rozwoju, zbyt dużymi oczekiwaniami i zbyt wczesną rozłąką z matką.

Codzienne czytanie dziecku sprzyja budowie mocnej więzi między Wami, a jest ona najważniejszym czynnikiem chroniącym i wspierającym wszechstronny rozwój dziecka.

Codzienne czytanie dziecku dla przyjemności i radykalne ograniczenie mediów wizualnych to najlepsza inwestycja w jego przyszłość!

Jim Trelease

  Poniższe historie pokazują, że czytanie pomaga też pokonać lub złagodzić wiele problemów środowiskowych i zdrowotnych. Warto się podzielić tą wiedzą z innymi rodzicami, nauczycielami i lekarzami.

JENNIFER THOMAS urodziła się z zespołem Downa. Rodzice od pierwszego dnia życia dziewczynki czytali jej po kilka książeczek dziennie. W wieku pięciu lat sama już potrafiła czytać, ale rodzice kontynuowali głośne czytanie.  W szkole miała tak bogaty zasób słów, że często, jako jedyne dziecko w klasie rozumiała trudniejsze teksty. Jennifer ukończyła studia.

ZUZIA Z TORUNIA urodziła się niewidoma, z poważną wadą genetyczną. Specjaliści orzekli, że nie będzie się rozwijać. Gdy miała trzy miesiące, rodzice zaczęli jej codziennie czytać, nie zaniedbując leczenia i rehabilitacji. Dziś Zuzia, choć nie widzi, jest upośledzona umysłowo i cierpi na porażenie mózgowe, chodzi do szkoły, znakomicie mówi, czyta brajlem, ma rozwiniętą pamięć i wyobraźnię. Pięknie śpiewa, recytuje i rzeźbi. Jest radosna, towarzyska i empatyczna.

BEN CARSON dorastał w slumsach Detroit. On i jego brat byli słabymi uczniami. Ich samotna, niepiśmienna matka wpadła na genialnie prosty pomysł: „Chłopcy – oznajmiła – nie chcę, abyście oglądali tyle telewizji. Możecie obejrzeć trzy programy w tygodniu i macie przeczytać dwie książki”. Obaj kochali i szanowali mamę, więc podporządkowali się jej woli. Codziennie chodzili do biblioteki. Wkrótce, gdy nauczyciel pokazał w klasie wulkaniczną skałę, tylko Ben wiedział, że to obsydian, o którym przeczytał w książkach przyrodniczych. To był przełom. Radość z wiedzy, uznanie i autorytet, jakie zaczął zdobywać, jeszcze bardziej motywowały go do czytania i nauki. „Możesz się dowiedzieć wszystkiego, jeśli będziesz czytał” – powtarzała matka. Ben ukończył szkoły, jako prymus. Po studiach medycznych podjął pracę w renomowanym Szpitalu Johns Hopkins w Baltimore, gdzie kieruje Oddziałem Neurochirurgii Dziecięcej. Przeprowadza najtrudniejsze operacje mózgu, jest człowiekiem bogatym, autorem książek, doradcą amerykańskich prezydentów. Jego brat został inżynierem. Wyrośli w rozbitej rodzinie, w nędzy, w otoczeniu pełnym przemocy, ale wyrwali się z niego, gdyż ich matka postanowiła, że jej dzieci zamiast oglądać telewizję, będą czytały książki.

Czytaj dziecku od urodzenia przynajmniej do 12. roku życia. Dla przyjemności. Czytanie nie usuwa niepełnosprawności, ale może bardzo poprawić funkcjonowanie i jakość życia. Co więcej – dzieci chore i niepełnosprawne potrzebują szczególnie dużo zasilania emocjonalnego i stymulacji!

Dojrzałość szkolna

 Dojrzałość szkolna według S. Szumana to osiągnięcie przez dziecko takiego poziomu rozwoju fizycznego, społecznego i psychicznego, które czyni je wrażliwym i podatnym na systematyczne nauczanie i wychowanie w klasie pierwszej szkoły podstawowej. Jest to jakby moment równowagi między wymaganiami szkoły a możliwościami rozwojowymi dziecka.

Dojrzałość szkolna nie jest uwarunkowanym biologicznie etapem samorzutnego rozwoju, lecz składają się na nią różnorodne doświadczenia dziecka w sferze motorycznej, umysłowej, emocjonalnej i społecznej. Ocena stopnia dojrzałości szkolnej dziecka jest oceną poziomu jego rozwoju w danym momencie. Uzależniona jest m.in. od dotychczasowego biegu życia dziecka, od tego czy uczęszczało do przedszkola, czy miało okazję współdziałać  z rodzeństwem lub innymi dziećmi w najbliższym otoczeniu, czy dorośli zaspakajali jego potrzeby poznawcze i uczuciowe, czy stawiano mu wymagania stosowne do jego możliwości, a jednocześnie rozwijające pożądane społecznie formy zachowania. Dojrzałość szkolna pozostaje w różnorakich związkach z procesami rozwoju i procesami uczenia się. Większość dzieci rozwija się w ten sposób, że określonemu ich wiekowi odpowiada określony stan rozwoju fizycznego oraz psychoruchowego.

Istnieją dzieci, których ogólny rozwój fizyczny i psychiczny wykazuje przyspieszenie lub opóźnienie w stosunku do wieku życia. Zaburzenia w rozwoju utrudniają uczniom nabycie umiejętności czytania i pisania w przewidzianym przez program czasie. Zmiany w zakresach rozwoju fizycznego, emocjonalnego i umysłowego nie postępują równomiernie. Jedne wyprzedzają drugie. Czasem umiejętność postępowania w sytuacjach społecznych przerasta rozwój umysłowy i odwrotnie. Dopiero wzajemna zgodność poziomów rozwoju daje możliwość sprostania różnym wymaganiom szkoły i dopiero wówczas możemy mówić  o dojrzałości szkolnej dziecka. Z dojrzałością szkolną wiąże się też dojrzałość do nauki matematyki. Związana jest ona z rozumieniem i umiejętnością określania stosunków przestrzennych, czasowych i ilościowych w praktycznym działaniu oraz klasyfikowania przedmiotów według przeznaczenia, koloru, kształtu czy wielkości. Program uwzględnia wprowadzenie pojęcia liczby elementów zbioru oraz doskonalenie na konkretach operacji dodawania i odejmowania w zakresie liczb naturalnych od 0 do 10 z posługiwaniem się cyframi i wybranymi znakami matematycznymi (większości i mniejszości, równości, dodawaniai odejmowania).

Proces przygotowania dzieci do szkolnej nauki czytania i pisania oraz do matematyki dokonuje się poprzez konkretne działania dzieci i wynikające w ich trakcie operacje umysłowe. W ten sposób dzieci uczą się uzasadniania, wnioskowania, wiązania przyczyn ze skutkami, porządkowania wiadomości a także uczą się operować nimi samodzielnie. Stanowi to podstawę do przyszłego myślenia abstrakcyjnego, niezbędnego w nauce szkolnej.

 Charakterystyka dziecka dojrzałego do szkoły

 Dojrzałość fizyczna

 Jest ogólnie sprawne ruchowo. Posiada sprawność manualną i nie zaburzoną koordynację wzrokowo-ruchową. Charakteryzuje się poprawnym funkcjonowaniem organów zmysłowych. Jest odporne na choroby i zmęczenie.

 Dojrzałość emocjonalno-społeczna

Jest w znacznym stopniu samodzielne. Chętnie i łatwo nawiązuje kontakty z nauczycielem     i kolegami. Posiada umiejętność podporządkowania się niezbędnym wymaganiom dyscypliny. Jest obowiązkowe, wytrwałe i wrażliwe na opinie nauczyciela. Cechuje je taki stan równowagi nerwowej, która umożliwia opanowanie reakcji emocjonalnych.

 Dojrzałość umysłowa

 Jest aktywne poznawczo, chce się uczyć. Interesuje się czytaniem i pisaniem. Dobrze orientuje się w najbliższym otoczeniu i środowisku, w którym żyje. Rozporządza zasobem doświadczeń i wyobrażeń będących podstawą do rozwoju pojęć. Potrafi uważnie i ze zrozumieniem słuchać tego, co mówi nauczyciel. Rozumie i spełnia polecenia nauczyciela. Posiada umiejętność swobodnego i zrozumiałego dla otoczenia wypowiadania się, opowiadania, wyrażania życzeń, pytań, własnych sądów, wniosków i ocen.

 Dojrzałość do czytania i pisania

 Umie dokonywać analizy oraz syntezy wzrokowej i słuchowej niezbędnej w procesie zróżnicowania kształtów, dźwięków, ich od poznawania, porównywania i odtwarzania. Rozumie znaczenie wyrazów jako graficznych odpowiedników słów. Posiada orientację przestrzenną, która umożliwia mu rozpoznawanie i odtwarzanie kierunków (od lewej strony kartki do prawej), położenia i proporcji wymiarów odwzorowanych form graficznych (mieści się w liniaturze). Ma pamięć ruchową, czyli umiejętność przetwarzania obrazu graficznego na obraz ruchu. Umiejętność kontrolowania wzrokiem własnych ruchów pozwala mu świadomie nimi kierować.

 Dojrzałość do matematyki

 Rozumie i umie określić stosunki przestrzenne, czasowe i ilościowe w praktycznym działaniu. Potrafi sklasyfikować przedmioty według przeznaczenia, wielkości, kształtu i koloru. Umie na konkretach dodawać i odejmować w zakresie 10.

 

Jak emocjonalnie przygotować dziecko do szkoły

Rola rodziców

Rodzice odgrywają bardzo istotna rolę w przygotowaniu dziecka, pod względem emocjonalnym, do podjęcia nauki szkolnej. Pedagodzy i psychologowie formułują szereg zadań i rad, które rodzice powinni wziąć pod uwagę, przygotowując dziecko do przejścia ze środowiska przedszkolnego do nowego dla dziecka środowiska szkolnego.

Oto niektóre z tych rad:

  1. Koniecznie zapewnijcie dziecku poczucie bezpieczeństwa psychicznego i emocjonalnego. Zapewniajcie, ze je kochacie, doceniacie, akceptujecie.
  2. Łagodźcie  lęk przed szkołą, wypełniając dziecku czas atrakcyjnymi zabawami, spacerami i rozmowami.
  3. Wzmacniajcie dziecko, podnosząc poczucie jego wartości. Stosujcie wiele pochwał słownych, nagród, nie krytykujcie, pomagajcie w znajdywaniu sposobów rozwiązywania problemów, poprawiania błędów.
  4. Nie stawiajcie dziecku zbyt wygórowanych wymagań. Liczcie się z jego indywidualnymi możliwościami.
  5. Wzmacniajcie relacje z dzieckiem. Poświęcajcie mu dużo uwagi, czasu, pytajcie o jego potrzeby, w miarę możliwości spełniajcie jego pragnienia.
  6. Chrońcie dziecko przed budowaniem negatywnego obrazu szkoły. Nie straszcie szkoła, nauczycielem, nauką, własnymi doświadczeniami.
  7. Budujcie wraz z dzieckiem pozytywny obraz szkoły. Zwiedźcie z dzieckiem szkołę przed rozpoczęciem w niej nauki, cieszcie się razem z nim z nowego tornistra, podręczników, przyborów szkolnych. Wspominajcie swoje pozytywne doświadczenia związane ze szkołą.
  8. Wsłuchajcie się w emocje dziecka. Obserwujcie je, pytajcie co czuje i dlaczego, analizujcie jego zachowanie, zastanawiajcie się nad przyczynami smutku lub niepokoju.
  9. Pozwalajcie dziecku na wyrażanie emocji. Nie gniewajcie się gdy dziecko np. płacze, waszym zdaniem, bez powodu.
  10. Zapewnijcie dziecko, że wszystko będzie dobrze. Przedstawcie pozytywne aspekty chodzenia do szkoły, z optymizmem patrzcie w przyszłość, nie przenoście swojego lęku na dziecko.

Rola przedszkola

Nie tylko rodzina, również przedszkole stara się jak najlepiej przygotować dziecko do podjęcia obowiązków szkolnych. Gotowość szkolna dziecka zależy w dużym stopniu od jego indywidualnej dojrzałości, ale także od wkładu pracy w naukę wypełniania obowiązków. Oprócz wiedzy i umiejętności, koniecznych do podjęcia obowiązków szkolnych, dziecko uczy się przedszkolu funkcjonowania w grupie rówieśników, panowania nad emocjami, dłuższego skupienia uwagi nad zadaniem, przyjmowania zarówno sukcesów, jak i porażek, wiary we własne siły, samodzielności, pokonywania trudności. Każdemu dziecku staramy się wskazać jego mocne strony i sposób radzenia sobie z własnymi słabościami.

Rola rodziców w przygotowaniu dziecka do obowiązku szkolnego

Rola rodziców w przygotowaniu dziecka do szkoły to :

  • dbałość o zdrowie fizyczne dziecka poprzez kontrole lekarskie i zalecenia lekarza, stworzenie odpowiednich warunków bytowych
  • kształtowanie prawidłowej wymowy i rozwijanie słownictwa poprzez częste rozmowy, czytanie, opowiadanie, zadawanie pytań,
  • rozwijanie logicznego myślenia i zapamiętywanie poprzez zachęcanie dziecka do obserwacji, wyciągania wniosków, interpretacji zjawisk,
  • wyrabianie umiejętności spostrzegania istotnych szczegółów, analizowania poprzez kontakt z grami logicznymi, zabawkami dydaktycznymi, układankami,
  • dbałość o prawidłowy rozwój ruchowy dziecka- ćwiczenie sprawności rąk poprzez rysowanie, wycinanie, lepienie,
  • nauczanie szanowania książek, zeszytów, przyborów szkolnych,
  • rozbudzenie zainteresowania szkołą i nauką,
  • zapewnienie dziecku uregulowanego trybu życia, czasu na zabawę, naukę ale i na odpoczynek.

 

 

 

Dekalog

Szanuj mnie, żebym szanował innych.
Wybaczaj, żebym umiał wybaczać.
Słuchaj, żebym umiał słuchać innych.
Nie bij, żebym nie bił.
Nie poniżaj, żebym nie poniżał.
Rozmawiaj ze mną, żebym umiał rozmawiać.
Nie wyśmiewaj.
Nie obrażaj.
Nie lekceważ.
Kochaj mnie ,żebym umiał kochać.
Uczę się życia od Ciebie…

Znalezione obrazy dla zapytania kwiatuszki gałązka grafika  Znalezione obrazy dla zapytania kwiatuszki gałązka grafika  Znalezione obrazy dla zapytania kwiatuszki gałązka grafika  Znalezione obrazy dla zapytania kwiatuszki gałązka grafikaZnalezione obrazy dla zapytania kwiatuszki gałązka grafika

Poczytaj mi Tato...

 W nawiązaniu do akcji podjętej przez media na temat głośnego czytania dziecku, chcemy podzielić się z państwem kilkoma spostrzeżeniami dotyczącymi powyższego tematu. Wszyscy powinniśmy zdać sobie sprawę, że głośne czytane dziecku ma ogromny wpływ na jego rozwój umysłowy i emocjonalny. Książka dostarcza dzieciom nowych informacji o świecie. Na przykład: małe dziecko zamieszkałe w mieście zanim zobaczy żywą krowę, konia, kurę, kaczkę dowiaduje się o nich z książki z obrazkami. Obrazek i opis staje się wiec źródłem wielu wiadomości. Im mniejsze dziecko, tym, więcej ilustracji powinny zawierać jego książeczki, dlatego dobierajmy lekturę zgodnie z wiekiem dziecka.    

Głośne czytanie dziecku spełnią ważną rolę w kształtowaniu jego mowy. Nie tylko wzbogaca słownik, lecz uczy prawidłowego formułowania myśli, budowy zdań, posługiwania się słowem zgodnie z gramatyką. Częste rozmowy z dzieckiem, a także głośne czytanie kształcą również podstawowe funkcje słuchowe, które mają duże znaczenie w nauce czytania i pisania.

Dziecko czytając musi rozpoznane znaki graficzne (litery) podporządkować odpowiednim głoskom (analiza) i złączyć je w całość (synteza). Przy pisaniu słyszane słowo musi rozłożyć na poszczególne głoski aby moc je zapisać. Te procesy słuchowe czyli rozróżnianie głosek i łączenie ich w całość kształtowane są już od chwili gdy docierają do niemowlęcia słowa wypowiedziane przez matkę. Głośne czytanie lub opowiadanie dziecku dostarcza mu wielu bodźców słuchowych pobudzających procesy analizy i syntezy słuchowej. Od poziomu ich rozwoju zależy nie tylko powodzenie w nauce czytania i pisania lecz także w nauce języków obcych i umiejętności uważnego słuchania na lekcji. Należy również podkreślić bardzo istotną wartość głośnego czytania jaką jest rozwój uczuciowy. Przy głośnym czytaniu możemy wpływać na pobudzenie lub uspokojenie emocji dziecka dobierając odpowiednią lekturę. Na przykład: gdy dziecko jest rozżalone, czuje się nieszczęśliwe, możemy zmienić ten nastrój czytając zabawną historyjkę. Możemy także wywołać uczucia radości i dumy ze zwycięstwa bohatera lub uczucia współczucia dla pokrzywdzonego. Samo przebywanie u boku ojca lub matki, możliwość przytulenia się, kontaktu fizycznego i psychicznego, wspólne przeżywanie tych samych treści są wielkimi wartościami niezależnymi od treściowej zawartości opowiadania lub bajki.

 

 

Znalezione obrazy dla zapytania kwiatuszki gałązka grafikaZnalezione obrazy dla zapytania kwiatuszki gałązka grafikaZnalezione obrazy dla zapytania kwiatuszki gałązka grafikaZnalezione obrazy dla zapytania kwiatuszki gałązka grafikaZnalezione obrazy dla zapytania kwiatuszki gałązka grafikaZnalezione obrazy dla zapytania kwiatuszki gałązka grafika

Publiczna Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w Oleśnie


ul. Dębowa 3

46-300 Olesno

tel. 34/ 358-28-74

 e-mail: 

 Dyrektor Poradni  -  mgr Jolanta Górka

                                                                                 Sekretariat poradni czynny jest  codziennie w godz. 7:30 – 15:30